در مجلد دهم بحار الانوار علامه مجلسی – اعلی الله مقامه – از امالی و و کتاب عیون اخبار الرضا مسنداً ، از حضرت ثامن الحجج امام رضا (ع) روایت کرده که فرمود :

« کسی که یاد کند مصیبت های ما را و بگرید و بگریاند برای آنچه که بر ما وارد شده ، روز قیامت در درجه ما خواهد بود. و کسی که یاد کند مصیبت های ما را و بگرید و بگریاند ، گریه نخواهد کرد چشم او در روزی که چشم ها می گرید و کسی که بنشیند در مجلسی که در ان مجلس امر ما زنده می شود ، نمی میرد دل او در روزی که دل ها می میرد ».

توضیح :

از این حدیث شریف چند چیز مستفاد می شود :

اول : آنکه مؤمن به ولایت آل محمدباید متذکر مصیبت های ایشان باشد.

دوم : آنکه در هنگام یادآوری مصائب ایشان باید هم خودش بگرید و هم دیگران را به گریه درآورد.

سوم : آنکه جزای گریه کننده و گریاننده ، هم درجه ایشان بودن و با ایشان بودن است در قیامت و چشم او در آن روز که اهل محشر گریانند، گریان نخواهد بود.

چهارم : در مجلس های منعقده برای زنده داشتن امر آنها حاضر شدن و نشستن سبب می شود که در قیامت که دلها از ترس می میرد ، دل نشینندگان در دنیا در آن مجلس ها نمیرد.